Rackie

ดูไม่เห็นจะน่าจะต้องการกำลังใจอะไรมากมาย..

ที่เห็นและเป็นอยู่ก็ดุจะเพียงพอแล้วนี่นาา

ก็..พอเหอะ

ฉันก็อยากจะลืมความเจ็บช้ำ..แล้วมีความสุขบ้างเหมือนกันนะที่รัก

คนที่ไม่รู้จัก..ฉันยังรู้สึำแย่เลยหากจะตัดสาย..

ฉันมันก็คน..ไม่ใช่ตุ๊กตาล้มลุก.. ไม่ใช่สิ่งที่ไม่มีความรู้สึก

แต่เทอก็ไม่เคยแคร์ใช่ไหม!!

23.43PM 2dec,2009

เหงา:-(

หงอยย

Let me take you there - PLAIN WHITE T'S

I know a place that we can go to
A place where no one knows you
They won't know who we are
I know a place that we can run to
And do those things we want to
They won't know who we are

ฉันรู้จักที่แห่งหนึ่งที่เราสามารถจะไปกันได้..
ที่แห่งหนึ่งที่ไม่มีใครรู้จัก..
พวกเขาไม่มีทางรู้จักเราหรอก..
ฉันรู้.. ที่ที่เราสามารถจะวิ่งหนีไป..
แล้วทำทุกๆๆอย่างที่เราอยากจะทำ..
พวกเขาจะไม่รู้หรอกว่าเราคือใคร..

Let me take you there
I wanna take you there

ให้ฉันได้พาเทอไปเถอะนะ..
ฉันอยากจะพาเทอไป

I know a place that we forgotten
A place where we won't get caught in
They won't know who we are (they won't know, won't know)
I know a place where we can hide out
And turn our hearts inside out
They won't know who we are

ฉันรู้จักที่แห่งหนึ่งที่เราได้หลงลืมมันไป..
ที่ๆๆหนึ่งที่เราไม่มีวันถูกจับได้..
พวกเขาไม่มีวันรู้ว่าเราคือใคร (เขาจะไม่รู้หรอก, ไม่มีทางรู้หรอก)
ฉันรู้จักที่แห่งหนึ่ง.. ที่เราจะไปหลบซ่อนออกจากที่นี่..
แล้วเดินตามที่ใจต้องการ..
พวกเขาไม่รู้หรอกว่าเราคือใคร..

Let me take you there
I wanna take you there
Let me take you there
Take you there
Take you there

ให้ฉันได้พาเทอไปที่แห่งนั้นเถอะนะ..
ฉันอยากจะพาเทอไปที่นั่น..
ให้ฉันได้พาเทอไปเถอะ..
พาเทอไปที่แห่งนั้น..
พาเทอไปที่แห่งนั้น..

I know a place we'll be together
And stay this young forever
They won't know who we are

ฉันรู้จักที่แห่งหนึ่ง..เราจะอยู่ด้วยกัน..
และคงความเด็กอยู่แบบนั้นตลอดไป..
พวกเขาไม่รู้หรอก..ว่าเราเป็นใคร..

Let me take you there
I wanna take you there
Let me take you there
Take you there
Take you there

ให้ฉันได้พาเทอไปที่แห่งนั้นเถอะนะ..
ฉันอยากจะพาเทอไปที่นั่น..
ให้ฉันได้พาเทอไปเถอะ..
พาเทอไปที่แห่งนั้น..
พาเทอไปที่แห่งนั้น..

We can get away to a better place
If you let me take you there
We can go there now cause every second counts
Girl just let me take you there
Take you there

เราสามารถหนีไปยังที่ๆๆดีกว่านี้ได้..
ถ้าเทอให้ฉันพาเทอไปที่แห่งนั้น..
เราสามารถไปที่นั่นตอนนี้..เพราะทุกๆๆวินาทีมีค่านะ
เทอ..แค่ให้ฉันพาเทอไปที่แห่งนั้น..
พาเทอไปที่นั่น..

-------------------------------------------------------


Just trust in my love.. and let me take you there

++++++++

วันนี้เอาเพลง Let me take you there มาฝาก

เนื่องจากอยากจะแปลให้คนๆๆหนึ่งฟังง่ะ

555555555555

เลยถือโอกาสแปลมาทิ้งไว้ในนี้แหละ ^^

ความหมายโดนจริงๆๆเลยนะ~

ขอทิ้งท้ายด้วยประโยคนี้ละกัน

"ใครๆๆก็บอกว่ามันต้องเป็นอย่างนั้นแน่ๆๆ.. แต่หากเราเชื่อในสิ่งที่มั่นหมาย..จำเป็นหรือที่ต้องเป็นไปตามที่คนรอบข้างเขาคาดว่าน่าจะเป็น??"

ฝันดีนะคะทุกคน~ *0*

With junnoZ Cake

Loves it:-)

Centralworldz xmas tree

Went there couple days ago:-o

พ่อ

มีพ่อจนๆนี่มันน่าอายมากเลยหรือ ?

วันนี้เลิกงานเร็วเลยพาพี่นุ่มไปซื้อของใช้ที่ห้างแห่งหนึ่ง รอต่อแถวจ่ายตังค์นานเลย เจ้านุ่มก็เริ่มงอแงๆ ง่วงนอน สังเกตุว่าคิวด้านหน้าเรามากันเป็นครอบครัว มีพ่อแม่ลูกสาววัยประมาณเจ้านุ่ม แล้วก็ผู้ชายสูงอายุคนหนึ่ง ที่หนูน้อยเรียกว่า " ปู่ " คุยกันยิ้มแย้มแจ่มใสดี ซื้อของใช้ล้นตระกร้าเชียว


พอแคชเชียร์คิดเงินของครอบครัวนี้จนเสร็จได้ยินคร่าวๆว่า " ทั้งหมดพัน(กว่าๆ)บาทค่ะ.... " ผู้เป็น " ปู่ " เป็นคนเปิดกระเป๋าสตางค์ใบเก่าๆ จะจ่ายเงิน พร้อมทำท่าอ้ำอึ้ง มีลูกชายลูกสะใภ้จ้องตาเขม็ง หุบยิ้มทันที


" ว่าไงพ่อ จ่ายเค้าไปสิ " ลูกชายบอก คุณปู่ยังทำท่าอ้ำอึ้ง

" ไหน ดูหน่อย มีตังค์เท่าไหร่ " คุณปู่ยื่นกระเป๋าตังค์ให้ดูข้างใน

" อ้าว ไหนว่ามีตังค์เยอะไง แล้วแบบนี้จะชวนมาซื้อของทำไม ไม่มีตังค์จ่ายก็ไม่บอก อายเค้าจริงๆ " ลูกชายลูกสะใภ้พากันมองคุณปู่ด้วยสายตาที่เหมือนดูถูก...รำคาญ


ในที่สุดเค้าก็พากันทำสิ่งที่เราไม่อยากจะเชื่อสายตา คืออุ้มลูกเดินหนีไปเลย พร้อมกับโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง ไม่สนใจลูกสาวที่ร้องว่า " ปู่ๆๆๆ ปู่มาด้วย "


คุณปู่ยืนคอตก หน้าเศร้าอยู่หน้าแคชเชียร์ พอเด็กถามว่าจะเอายังไง คุณปู่เปิดกระเป๋าตังค์ให้เด็กดู แล้วบอกว่าให้คิดเงินตามนี้ ได้ของเท่า! ไหร่เท่า นั้น ( เด็กนับแล้วมีแปดร้อยบาทค่ะ)


ระหว่างรอแคชเชียร์คิดเงินใหม่ ได้ยินคุณปู่เล่าว่า แกบ้านอยู่ต่างอำเภอห่างไปเป็นร้อยกิโล ลูกหลานไม่ไปหานานแล้ว แกจึงตัดสินใจรวบรวมเงินทั้งหมดที่มีนั่งรถเข้ามาเยี่ยมลูกหลานในเมือง แล้วชวนออกมาซื้อของ ลูกแกก็ไม่ถามสักคำว่าเงินมีเท่าไหร่ หยิบของเอาๆ แกก็ไม่เคยรู้ราคาของ เพราะอยู่บ้านนอกก็ซื้อร้านของชำทีห้าบาทสิบบาท ใครจะจะรู้ว่าของในห้างใหญ่เค้าซื้อกันทีละเป็นพัน



เราจ่ายเสร็จเห็นคุณปู่ยังเดินเคว้งอยู่แถวๆนั้น ก็เลยถามแกว่าจะกลับยังไง แกบอกว่าพอขึ้นรถกลับเป็น ( อ้าว แล้วตังค์ล่ะ เมื่อกี้เห็นจ่ายไปหมดแล้วนี่นา ) แต่ก็ยังลังเลอยู่ กลัวลูกกลับมาตามหาแล้วไม่เจอ มือถือก็ไม่รู้เบอร์



เลยตัดสินใจพาคุณปู่ไปที่แผนกประชาสัมพันธ์ประกาศหาลูก จากนั้นเราบอกให้รอสักพัก ถ้าลูกไม่มาจริงๆ ให้ไปขึ้นรถที่คิวรถ( ฝากเด็กที่ปชส. ว่าให้ย้ำคุณปู่อีกที) พร้อมกับให้เงินแกเป็นค่ารถไว้ จริงๆอยากรอดูสักพัก แต่เจ้านุ่มไม่ไหวแล้ว งอแงเหลือเกิน


คุณปู่น้ำตาคลอบอกเราว่า " มันคงไม่ทิ้งปู่จริงๆหรอกนะ นี่ก็ได้ของไปเยอะเหมือนกันถึงจะซื้อได้ไม่หมดก็เถอะ นี่มันไม่เคยกลับไปหาปูเลย ก็เพราะปู่มันจน ไม่มีสมบัติอะไรให้ " เราปลอบใจแกไปบอกว่าเดี๋ยวเค้าคงกลับมาน่ะ คงเดินไปดูอย่างอื่นก่อน



เดินกลับบ้านด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูกเลยค่ะ หันหลังกลับไปมองเห็นคุณปู่ยังยืนคอตกที่เดิม ในใจคิดวนเวียนตลอดเวลา
.... นี่เค้าทำแบบนี้กับพ่อตัวเองได้ยังไงนะ ...

... พ่อไม่มีตังค์พอเนี่ย มันผิดด้วยหรือ ? เค้าไม่รู้หรือไงว่า เงินเท่านี้อาจจะเป็นเงินที่คุณปู่เก็บมาทั้งชีวิตก็ได้ ( คนชนบทจะไปหาเงินจากไหนล่ะ ?) ...

... แล้วเค้าจะสอนลูกให้กตัญญูต่อพ่อแม่ได้อย่างไร ก็ทำพฤติกรรมแบบนี้กับพ่อตัวเองให้ลูกเห็น....


......................................................................................................................................................

นี่แหละ..สิ่งที่ชีวิตในเมืองทำให้คนเป็น..

แต่ก็ไม่ทุกคนนะ..ก็แค่คนที่ไหลไปตามมันก็เท่านั้น..

ไม่หรอก..ไม่จิงหรอกที่ลูกจะไม่กลับไปหาพ่อเพราะพ่อไม่มีสมบติให้น่ะ

เค้าอาจอยากกลับไปพร้อมความสำเร็จให้พ่อภูมิใจก็ได้นะ.. กลับไปแล้วไม่มีอะไรจะให้..

กลับไปแล้วทำให้ผิดหวัง.. อยากจะทำหรอ??

พ่อเราคิดถึงเราตลอดอ่ะ

นานๆๆจะโทรมาที..แล้วก็คุยแปบเดียวก็วาง.. แต่เรารู้นะว่าเค้ารักเรามากแค่ไหน

พ่อชอบซื้ออะไรใหม่ๆๆมาเยอะแยะ..

แล้วชอบบอกว่าเห็นมันสวยดีเลยอยากใช้..แต่ซื้อมาแล้วใช้ไม่เป็นเลยอยากให้

อยากได้ไหม.. เรารู้นะว่าพ่อคงเห็นคนอื่นเค้าอยากได้กันอะ..

มือถือจะสัมผัส..รองเท้ายี่ห้อดังๆๆแพงๆๆ.. เสื้อผ้้ายี่ห้อดีๆๆ..
เค้านึกถึงเราตลอดเวลาเลยนะ..มีหลายอย่างที่ซื้อมาแล้วเราก็ไม่เอา..
คือมันไม่ได้อยากได้.. ก็ไม่รูจะบอกพ่อว่าไม่ต้องซื้อให้..ได้ยังไง
ของน่ะมันปติเสดได้..แต่ความคิดถึง..มันปติเสดกันไม่ได้นี่นา..

อยากบอกว่ารักพ่อมาก..พูดแล้วน้ำตาจะไหลทุกที..
ไม่กล้าบอกสักที..เราไม่เคยบอกรักใครทางบ้านเลย..ถ้าไม่ถูกบอกให้บอกว่า"พูดสิลูก..บอกเค้าด้วยนะ" ก็ไม่บอก..
มันไม่กล้า.. และอยากจะเก็บไว้ในช่วงสำคัญที่สุดในชีวิตนะ..

ไม่รู้สิ

แล้วเอ๊ะ!! เรามานั่งเล่าอะไรในนี้เยอะแยะเนี่ยย~ ==

ไม่เล่าแระ

อายๆๆ เห้ออ ==''

'''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''

"มีพ่อจนๆๆ..ไม่น่าอายเลยสักนิด"

ก็พ่อเรา..มันน่าอายตรงไหน

คนที่รักเรายิ่งกว่าตัวเอง..คนที่ความฝันทั้งหมดของเขามันคือเรา..

คนที่ทำงานหามรุ่งหามค่ำเพื่อรอยยิ้้มของเราน่ะ..มันน่าอายนักหรอ??

คนที่คิดถึงเราทุกวินาที..ทั้งๆๆที่เราอาจจะกำลังคิดถึงคนอื่นอยู่

คนที่ทนหนาวออกไปทำงานแต่เช้า..คิดถึงเราเช้าค่ำทุกวินาทีของชีวิตเค้า

เวลาที่วินาทีที่มีค่า..เขาทำเพื่อเราอ่ะ

มันน่าอายนักหรือไง??

Family portrait

ทำไมเราไม่ได้ถ่ายรูปครอบครัว.. อีกเลยนะ..

ตั้งแต่ประถม.. เราก็ไม่ได้ถ่ายรูปครอบครัวเลย..ไม่เคยจะครบครอบครัวให้ถ่าย??

อยากจะทำงานเก็บเงิน..อยากเอาเงินเดือนก้อนแรกให้พ่อกับแม่

(แต่เงินเดือนก้อนแรก..เรามีแล้ว..และก็ใช้ไปแล้วนี่หว่า == ตอนม.ห้า)

เอาเป็นว่าถ้ากลับไปทำงานอีกเมื่อไรเงินเดือนครั้งแรกจะให้พ่อกับแม่..

แล้วเราจะไปถ่ายรูปครอบครัวด้วยเงินเดือนหยุนกัน ^^